Ὁ Ἑσπερινός τῆς Πρωτοχρονιᾶς
Παραμονή Πρωτοχρονιᾶς, Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου, καί μέ λαμπρότητα πραγματοποιήθηκε στόν ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Νέας Σμύρνης ὁ ἑόρτιος Ἑσπερινός μέ τήν εὐκαιρία τῆς 1ης τοῦ ἔτους, Περιτομῆς τοῦ Κυρίου καί τῆς μνήμης τοῦ ἁγίου καί Μεγάλου Βασιλείου.
Στήν κατάμεστη ὁλοφώτεινη ἐκκλησιά χοροστάτησε κατά τόν ἑόρτιο Ἑσπερινό ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, ἐνῶ συμμετεῖχαν οἱ Κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης, Κατηχητές, Ἱεροψάλτες, Ἐπίτροποι καί ἄλλοι Συνεργάτες τῶν Ἐνοριῶν μας.
* * *
Πρός τό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ, πρίν ἀπό τό «Νῦν ἀπολύεις», ἔλαβε τόν λόγο ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Νικόλαος Πουλάδας, Ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Μεταμορφώσεως Σωτῆρος - Ἁγίου Σώστη Νέας Σμύρνης, ὁ ὁποῖος ἑστίασε τήν ὁμιλία του στήν ὀρθή διαχείριση τοῦ χρόνου ὡς μέσου γιά τήν ἐπίτευξη τῆς σωτηρίας. Μέ ἀφορμή τήν ἔλευση τοῦ νέου ἔτους, προέβαλε τόν Μέγα Βασίλειο ὡς τό ἀπόλυτο πρότυπο σοφίας, ὁ ὁποῖος ἀξιοποιοῦσε κάθε στιγμή μέσα ἀπό τήν προσευχή, τή μελέτη καί τήν προσφορά.
Ἄς δοῦμε τά βασικά σημεῖα τῆς ὁμιλίας τοῦ π. Νικολάου, πού ἐπικεντρώνονται στήν πνευματική ἀξιοποίηση τοῦ χρόνου μέ πρότυπο τή ζωή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί τήν ἔννοια τοῦ «σωτηρίου ἔτους». Συγκεκριμένα, ἀναφέρθηκε τούς παρακάτω ἄξονες:
Κατ’ ἀρχάς, ἡ ἐξαγορά τοῦ χρόνου. Μέ ἀφορμή τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τονίζεται ἡ ἀνάγκη νά ζοῦμε μέ σοφία καί νά «ἐξαγοράζουμε τόν καιρό», δηλαδή νά ἀξιοποιοῦμε κάθε δευτερόλεπτο τῆς ζωῆς μας, καθώς οἱ ἡμέρες εἶναι «πονηρές» (Ἐφεσ. 5,16). Ὁ χρόνος περιγράφεται ὡς ἕνα «πνευματικό χρῆμα» μέ τό ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά κερδίσει τόν παράδεισο.
Κατόπιν ἑστίασε στό τετράπτυχο τῆς ζωῆς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου: Ὁ ἅγιος Βασίλειος παρουσιάζεται ὡς τό τέλειο παράδειγμα ἀνθρώπου πού ἐφάρμοσε αὐτή τή σοφία μέσῳ τεσσάρων καθημερινῶν πρακτικῶν:
α) Προσευχή: Τό νά μιλᾶμε ἐμεῖς στόν Θεό. Ὁ Μέγας Βασίλειος δέν ἔκανε ἁπλῶς προσευχή, ἀλλά ἦταν ὁ ἴδιος μιά «ζωντανή προσευχή».
β) Μελέτη: Τό νά ἀφήνουμε τόν Θεό νά μᾶς μιλάει μέσα ἀπό τή μελέτη τῶν Γραφῶν καί τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.
γ) Ὁμολογία καί Παράδειγμα: Ἀφοῦ κάποιος μιλήσει μέ τόν Θεό, μπορεῖ νά μιλήσει στούς ἄλλους γιά Ἐκεῖνον, κυρίως μέσα ἀπό τό παράδειγμα τῶν ἔργων του καί, ἄν χρειαστεῖ, μέ τόν λόγο του.
δ) Ἀγαθοεργία: Ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη, ὅπως ἐκφράστηκε μέ τή «Βασιλειάδα», ἡ ὁποία ἀποτελοῦσε τήν κορυφή τῶν καθημερινῶν καλῶν πράξεων τοῦ Ἁγίου.
Ἐν συνεχείᾳ ὁ π. Νικόλαος ἐπικεντρώθηκε στην ἔννοια τοῦ «σωτηρίου ἔτους». Ἐξήγησε ὅτι κάθε ἔτος ὀνομάζεται «σωτήριο» ἐπειδή, μετά τή γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἡ σωτηρία εἶναι ἐφικτή γιά ὅλους. Ὡστόσο, τό ἄν μιά χρονιά θά εἶναι τελικά καλή ἤ κακή ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικά ἀπό τό ἄν θά ἀποτελέσει ἔτος σωτηρίας ἤ ἔτος ἀπωλείας γιά τόν καθένα.
Παράλληλα, η ἐργασία τῆς σωτηρίας συντελεῖται μέ «φόβο καί τρόμο». Ἡ πνευματική ζωή ἀπαιτεῖ διαρκῆ ἐγρήγορση καί μετάνοια. Ἑπομένως, ἡ πιό ὁλοκληρωμένη εὐχή γιά τή νέα χρονιά δέν εἶναι ἁπλῶς τό «καλό ἔτος», ἀλλά τό «καλό σωτήριο ἔτος».
Ὁλοκληρώνοντας ὁ ὁμιλητής τόνισε πώς γιά νά κατανοήσουμε τήν κρισιμότητα αὐτῆς τῆς ἐγρήγορσης, παρομοίασε τόν πιστό πού ἐργάζεται γιά τή σωτηρία του μέ ἕναν σχοινοβάτη. Ὅπως ὁ σχοινοβάτης κρατᾶ τό κοντάρι του καί ξέρει ὅτι ἕνα καί μόνο ἀπρόσεκτο βῆμα μπορεῖ νά τόν ρίξει στό κενό, ἔτσι καί ὁ χριστιανός ὀφείλει νά προσέχει τόν ἑαυτό του μέ «φόβο καί τρόμο», καθώς ἡ σωτηρία μπορεῖ νά χαθεῖ ἀνά πᾶσα στιγμή ἄν ἐφησυχάσει. Τέλος, ἐπισήμανε ὅτι ἡ πνευματική ἐγρήγορση, «πρόσεχε σεαυτῷ» (Δευτ. 15,9· μέ τήν περίφημη ὁμιλία τοῦ Μεγ. Βασιλείου), καί ὁ αὐτοέλεγχος εἶναι ἀπαραίτητα στοιχεῖα γιά νά παραμείνει κανείς στόν δρόμο τῆς ἀρετῆς.
* * *
Προσκεκλημένοι στόν Ἑσπερινό τῆς Πρωτοχρονιᾶς ἦταν ὅλοι οἱ Χριστιανοί τῆς Ἐνορίας, ἀλλά καί τῶν ὅμορων Ἐνοριῶν, πού εἶχαν τή δυνατότητα νά συμμετάσχουν καί νά προσευχηθοῦν μαζί γιά τήν ἀλλαγή τοῦ ἔτους, τήν Περιτομή τοῦ Κυρίου μας καί τήν ἑορτή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Στό τέλος τοῦ ἑόρτιου αὐτοῦ Ἑσπερινοῦ πραγματοποιήθηκε ἡ τελετή κοπῆς τῆς Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας. Στόν κατάμεστο Καθεδρικό ναό ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Συμεών, τόνισε πώς ἀπόψε, παραμονή τῆς Πρωτοχρονιᾶς τοῦ 2026, σηματοδοτεῖ τή συμπλήρωση ἑνός τετάρτου τοῦ αἰῶνα τῆς τρίτης χιλιετίας. Προέτρεψε τούς πιστούς νά ἀντικρίσουν τήν ἀλλαγή τοῦ ἔτους μέ προσευχή καί κατάνυξη, στρέφοντας τή σκέψη τους κατ’ ἀρχάς σέ ὅσους ὑποφέρουν ἀπό τίς διεθνεῖς πολεμικές συρράξεις. Παράλληλα, ἐξέφρασε τήν ἔντονη ἀνησυχία του γιά τήν κοινωνική πόλωση στήν Ἑλλάδα, ἀναφερόμενος συγκεκριμένα στίς κινητοποιήσεις τῶν ἡμερῶν, ὑπογραμμίζοντας τήν ἔλλειψη ἀμοιβαίας κατανόησης μεταξύ πολιτῶν καί πολιτείας, θεωρῶντας τήν ἐθνική ἀσυνεννοησία ὡς τό μεγαλύτερο ἐμπόδιο γιά τήν πρόοδο. Τέλος, καταλήγει μέ μιά ἔκκληση γιά φώτιση καί εἰρήνευση, ἐλπίζοντας ὅτι τό νέο ἔτος θά φέρει τή σωτηρία σέ ἕναν δοκιμαζόμενο κόσμο. Ἔκλεισε τήν προσλαλιά του ὁ Σεβασμιώτατος μέ τήν εὐχή: «Ὁ Θεός νά εὐλογεῖ ὅλους μας, ἄν βέβαια καί ὅλοι ἐμεῖς πιστεύουμε καί ἐκζητοῦμε τήν εὐλογία του μέσα στή ζωή μας».
