Ὁ ἐφημέριος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας Πανοσιολ. Ἀρχιμ. π. Χρυσόστομος Ξυνός συμπλήρωσε ἐφέτος πενήντα ὁλόκληρα χρόνια ἱερατικῆς διακονίας (1965-2015). Τήν εὐλογημένη αὐτή ἐπέτειο τοῦ λαμπροῦ κληρικοῦ θέλησε νά τιμήσει ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης μας κ. ΣΥΜΕΩΝ.
Χθές, Κυριακή τῶν Προπατόρων, ἱερούργησε στόν Ἱερό Ναό τῆς Ἐνορίας τοῦ ἁγίου Γεωργίου Ἀργυρουπόλεως, ὅπου ἐφημερεύει ὁ π. Χρυσόστομος τήν τελευταία δωδεκαετία.
Κατά τήν ἀπόλυση τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος μέ θερμά λόγια ἐξῆρε τή σημασία, πού ἔχει μιά τέτοια ἐπέτειος στή ζωή ἑνός κληρικοῦ, καί ἔπλεξε τό ἐγκώμιο τοῦ π. Χρυσοστόμου, ἐπαινώντας τόν ζῆλο του, τά χαρίσματά του καί τή δημιουργική παρουσία του, ὅπου καί ἄν ὑπηρέτησε, ἰδιαίτερα στήν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στήν ὁποία ὑπηρετεῖ τά τελευταῖα χρόνια. Κατακλείοντας τήν προσφώνησή του, ὁ Ποιμενάρχης μας τοῦ ἐπέδωσε τιμητική πλακέτα, φιλοτεχνημένη στό ἐργαστήριο τοῦ κ. Γερασίμου Μιχαλᾶ.
Στήν προσφώνηση τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀπάντησε μέ ἔκδηλη συγκίνηση ὁ π. Χρυσόστομος. Ἐξιστόρησε ἐπιγραμματικά τούς σημαντικότερους σταθμούς τῆς ζωῆς του, ἐξέφρασε τήν εὐγνωμοσύνη του σέ ὅλους ἐκείνους πού τόν εὐεργέτησαν στή ζωή του καί εὐχαρίστησε μέ θερμά λόγια ὅλους ὅσοι τά τελευταῖα χρόνια τῆς ἱερατικῆς διακονίας του στόν Ἅγιο Γεώργιο τοῦ συμπαραστάθηκαν καί τόν στήριξαν· ἀπό τόν Σεβασμ. Μητροπολίτη μας μέχρι καί τή νεωκόρο. Φυσικά, καί τούς εὐλαβεῖς ἐνορίτες τῆς Ἐνορίας μέ τή βοήθεια καί τή συμπαράσταση τῶν ὁποίων προχωρεῖ ἡ ὁλοκλήρωση καί ἡ διακόσμηση τοῦ περικαλλοῦς ναοῦ καί ἀναπτύσσεται τό ποιμαντικό, ἱεραποστολικό καί φιλανθρωπικό ἔργο τῆς Ἐνορίας.
Ἐκ μέρους τῆς Ἐνορίας, τοῦ Ἐκκλ. Συμβουλίου, τῶν χριστιανῶν καί τῶν πολλῶν συνεργατῶν της, ἀνδρῶν καί γυναικῶν, χαιρέτησε τή λαμπρή ἐπέτειο ὁ νεώτερος ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας π. Ἐμμανουήλ Μήτρου, ὁ ὁποῖος καί ἐπέδωσε στόν π. Χρυσόστομο σέ ἀγαθή ἀνάμνηση ἕνα κομψό χρυσόδετο εὐαγγέλιο.
Ἡ χαρά καί ἡ συγκίνηση τοῦ ἐκκλησιάσματος ἦταν μεγάλη καί τά συναισθήματα τιμῆς καί ἀγάπης πρός τόν π. Χρυσόστομο θερμά. Τοῦ τά ἐξέφρασαν ὑπομονετικά ἕνας-ἕνας κατά τή διανομή τοῦ ἀντιδώρου, πού μοίρασε ὁ ἴδιος κατά προτροπή τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἀλλά καί κατά τή δεξίωση πού ἀκολούθησε στή μεγάλη ὑπόγεια αἴθουσα τοῦ Ἐνοριακοῦ Κέντρου, ἡ ὁλοκλήρωση καί ἡ ὑποδειγματική λειτουργία τῆς ὁποίας ὀφείλεται στήν ἀγάπη καί τούς κόπους τοῦ π. Χρυσοστόμου.

Πραγματοποιήθηκε τό ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης, 10 Δεκεμβρίου ἐ.ἔ., στό Πνευματικό Κέντρο τῆς ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Σώστη (λεωφ. Συγγροῦ), ἡ τέταρτη Ἱερατική Σύναξη γιά τούς Κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης. Στή Σύναξη ὁμιλητής ἦταν ὁ Ἐλλογιμώτατος κ. Ἀλέξανδρος Σταυρόπουλος, ὁμότιμος Καθηγητής στό Τμῆμα Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα «Τό μυστήριο τοῦ Γάμου - Ποιμαντική προσέγγιση». 
Τή Σύναξη ἄνοιξε ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Νέας Σμύρμης κ. Συμεών, παρουσιάζοντας τόν ὁμιλητή, ὁ ὁποῖος εἶναι διδάκτωρ Θεολογίας, διδάκτωρ Οἰκογενειακῶν Ἐπιστημῶν καί ψυχολόγος, καί ἔχει διδάξει μεταξύ ἄλλων τά μαθήματα τῆς Ποιμαντικῆς, τῆς Ποιμαντικῆς Γάμου καί Οἰκογένειας, τῆς Συμβουλευτικῆς Ποιμαντικῆς καί τῆς Εἰσαγωγῆς στήν Ψυχολογία. Ὁ Ἐλλογιμώτατος κ. Σταυρόπουλος τόνισε ἐξαρχῆς ὅτι ἡ ὁμιλία του ὡς ποιμαντική συμβολή, ἀφορᾶ στή βασική πτυχή τῆς Ἐκκλησίας, καθώς ἔργο τῆς ποιμαντικῆς εἶναι ἡ συγκρότηση τῆς μίας ποίμνης ὑπό τόν ἕνα Ποιμένα.

Μεταξύ ἄλλων, ὁ Ἐλλογιμώτατος καθηγητής ἑστίασε τούς προβληματισμούς του στόν γάμο ὡς μυστήριο ἀγάπης καί μικρά Ἐκκλησία. Εἰδικότερα, ἀνέπτυξε μιά ποιμαντική θεολογία τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογένειας, σέ συνδυασμό θεωρίας καί πράξεως. Ἡ ποιμαντική τῆς Ἐκκλησίας, ὡς ἐπιστήμη καί τέχνη, πού ἀφορᾶ στό μυστήριο ἀγάπης καί στή μικρή ἐκκλησία, ἔννοιες δηλωτικές τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογένειας στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, συνδέεται μέ τή μαρτυρία, τή λατρεία καί τή διακονία.
Ἰδιαίτερη ἀναφορά ἔκανε ὁ Εἰσηγητής στό Κέντρο Γάμου πού φιλοξενεῖται στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίας Βαρβάρας Λαμίας, πού ἔχει στόχο νά δημιουργηθοῦν χριστιανικές οἰκογένειες μικρές κατ’ οἶκον Ἐκκλησίες, νά ἐνημερώνει τούς ἀνθρώπους γιά τήν ἀγάπη καί τούς καρπούς της μέσα στόν γάμο, νά προετοιμάζει τούς νέους ἀνθρώπους ὅσο γίνεται, ὥστε ὅταν ἔρθουν σέ κοινωνία Γάμου νά εἶναι, κατά τό δυνατό, ἕτοιμοι γιά τόν ἔγγαμο βίο καί ὁπλισμένοι μέ τήν ἀποφασιστικότητα νά μήν χωρίσουν.
Ὁ ὁμιλητής τόνισε ὅτι ὁ ἱερός Χρυσόστομος δέν παύει νά ἐπαναλαμβάνει τή γνωστή ρήση του γιά τό μυστήριο τοῦ γάμου ὡς μυστηρίου τῆς ἀγάπης. «Ἰδού πάλιν ἀγάπης μυστήριον» («Νάτο πάλι τό μυστήριο τῆς ἀγάπης»). Ἐντοπίζει κατά ταῦτα στήν ἀγάπη τόν μυστηριακό χαρακτήρα τοῦ γάμου. Μία ἀγάπη πού ὑπερβαίνει τά ἀνθρώπινα καί δέν προέρχεται ἀπό ἀνθρώπινη πρωτοβουλία. Τονίζει μέ ἔμφαση: «Δέν εἶναι ἀνθρώπινο κατασκεύασμα ἡ ἐρωτική ἐπιθυμία πού ἀναπτύσσεται ἀνάμεσα στόν ἄνδρα καί τή γυναίκα πού ἔρχονται σέ γάμο, ἀλλά ὁ Θεός ἐφύτεψε τήν ἐπιθυμία αὐτή μέσα στήν ἀνθρώπινη φύση». Ἡ Ἐκκλησία στήν ἀκολουθία τοῦ γάμου συνηγορεῖ καί εὔχεται «ὑπέρ τοῦ καταπεμφθῆναι αὐτοῖς ἀγάπην τελείαν» (νά τούς χαριστεῖ ἡ τέλεια ἀγάπη).
Χρειάζεται ὅμως πολλή προσοχή καί ἀμοιβαιότητα. Γιατί ἄν ἡ γυναίκα ὀφείλει νά ὑπομένει τόν ἄνδρα καί ὁ ἄνδρας ἀντίστοιχα θά πρέπει νά μήν κακομεταχειρίζεται τή γυναίκα. Μπορεῖ βέβαια βάση τοῦ γάμου καί πολυτιμότερο ἀγαθό νά εἶναι ἡ ἀγάπη τῆς γυναίκας πρός τόν ἄνδρα της γιατί χωρίς αὐτή ὅλα ἀνατρέπονται: Ἐξίσου ὅμως πολύτιμη εἶναι καί ἡ ἀγάπη τοῦ ἄνδρα πρός τή γυναίκα του. Ὡς ἔμπειρος οἰκογενειακός σύμβουλος ὁ ἱ. πατήρ νουθετεῖ τόν ἄνδρα γιά τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ὀφείλει νά συμπεριφέρεται πρός τή γυναίκα του ὅταν μάλιστα πρόκειται νά τῆς ὑποδείξει κάτι. Εἶναι πράγματι πολύτιμες οἱ συμβουλές του:
«Λόγια ἀγάπης νά τῆς λές: … Ἐγώ ἀπό ὅλα, τή δική σου ἀγάπη προτιμῶ καί τίποτε δέν μοῦ εἶναι τόσο βασανιστικό ἤ δυσάρεστο, ὅσο τό νά βρεθῶ κάποτε σέ διάσταση μαζί σου. Κι ἄν ὅλα χρειασθεῖ νά τά χάσω, …κι ἄν στούς ἔσχατους βρεθῶ κινδύνους, ὁτιδήποτε κι ἄν πάθω, ὅλα μοῦ εἶναι ἀνεκτά κι ὑποφερτά, ὅσο ἐσύ μοῦ εἶσαι καλά. Καί τά παιδιά, τότε μοῦ εἶναι περιπόθητα, ἐφ’ ὅσον ἐσύ μᾶς συμπαθεῖς… Ἴσως κάποτε σοῦ πεῖ: Ποτέ ὡς τώρα δέν ξόδεψα ἀπό τά δικά σου, ἔχω ἀκόμη τά δικά μου, πού μου ‘δωσαν οἱ γονεῖς μου. Τότε πές της: Τί λές καλή μου; Ἔχεις ἀκόμη τά δικά σου; Ποιά λέξη μπορεῖ νά ‘ναι χειρότερη ἀπό αὐτή; Σῶμα δέν ἔχεις πιά δικό σου κι ἔχεις χρήματα; Δέν εἴμαστε δύο σώματα μετά τό γάμο, ἀλλά γίναμε ἕνα. Δέν ἔχουμε δύο περιουσίες, ἀλλά μία… Ὅλα δικά σου εἶναι, κι ἐγώ δικός σου εἶμαι, κορίτσι μου. Αὐτό μέ συμβουλεύει ὁ Παῦλος λέγοντας ὅτι ὁ ἄνδρας δέν ἐξουσιάζει τό σῶμα του, ἀλλά ἡ γυναίκα. Κι ἄν δέν ἔχω ἐγώ ἐξουσία στό σῶμα μου, ἀλλά ἐσύ, πόσο μᾶλλον δικά σου εἶναι τά χρήματα… Ποτέ νά μήν τῆς μιλᾶς μέ πεζό τρόπο, ἀλλά μέ φιλοφροσύνη, μέ τιμή, μέ ἀγάπη πολλή. Νά τήν τιμᾶς, καί δέ θά βρεθεῖ στήν ἀνάγκη νά ζητήσει τήν τιμή ἀπό ἄλλους… Νά τήν προτιμᾶς ἀπό ὅλους γιά ὅλα, γιά τήν ὀμορφιά, γιά τή σωφροσύνη της, καί νά τήν ἐγκωμιάζεις. Νά κάνεις φανερό ὅτι σ’ ἀρέσει ἡ συντροφιά της κι ὅτι προτιμᾶς νά μένεις στό σπίτι γιά νά ‘σαι μαζί της ἀπό τό νά βγαίνεις στήν ἀγορά. Ἀπό ὅλους τούς φίλους νά τήν προτιμᾶς, καί ἀπό τά παιδιά πού σοῦ χάρισε, κι αὐτά ἐξαιτίας της νά τά ἀγαπᾶς» (Εἰς Ἐφεσίους, Ὁμιλία 20).
Στό τέλος τῆς Ἱερατικῆς Σύναξης ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Συμεών εὐχαρίστησε τόν Εἰσηγητή, Ἐλλογιμώτατο κ. Ἀλ. Σταυρόπουλο, γιά τή μεθοδική παρουσίαση καί τή συντομία τῆς ὁμιλίας του, καί ἀκολούθησε συζήτηση. Ὁ Εἰσηγητής διένειμε στούς συμμετέχοντες κληρικούς τό Ἀνάτυπο «Μυστήριον ἀγάπης – ἐκκλησία μικρά: Ὁ γάμος εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν» (ἀνάτυπο ἀπό τό περ. «Κοινωνία», τ. 18, Μάρτιος – Ἀπρίλιος 1975, σ. 112-9).

Πραγματοποιήθηκε τό ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης, 26 Νοεμβρίου ἐ.ἔ., στό Πνευματικό Κέντρο τῆς ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Σώστη (λεωφ. Συγγροῦ), ἡ τρίτη Ἱερατική Σύναξη γιά τούς Κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης. Στή Σύναξη ὁμιλητής ἦταν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Μακάριος, Διδάκτωρ ἰατρικῆς (ἡ διδακτορική διατριβή του ἔχει τόν τίτλο «Κλωνοποίηση: Ἠθικοκοινωνικές καί Θεολογικές Συνιστῶσες») καί Καθηγητής (στήν Πατριαρχική Ἀνώτατη Ἐκκλησιαστική Ἀκαδημία Κρήτης καί σέ πολλά Πανεπιστημιακά Ἱδρύματα τῆς Χώρας μας καί τοῦ ἐξωτερικοῦ), ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα «Ὁ ποιμένας ἐρωτώμενος γιά ζητήματα τεχνητῆς γονιμοποίησης».

Τή Σύναξη ἄνοιξε ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Νέας Σμύρμης κ. Συμεών, παρουσιάζοντας τόν ὁμιλητή, ὁ ὁποῖος εἶναι Βοηθός Ἐπίσκοπος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μέ ἀνάληψη διακονίας στήν Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία τῆς Ἐσθονίας. Ὁ Θεοφιλέστατος κ. Μακάριος τόνισε ἐξαρχῆς ὅτι ἡ ὁμιλία του γιά τήν παρεμβατική γονιμοποίηση θά κινηθεῖ ἀφενός μέν στό ἰατρικό μέρος, ἀφετέρου δέ στά ἰατρικά-νομικά-ἠθικά διλήμματα.
Μεταξύ ἄλλων, ὁ Θεοφιλέστατος κ. Μακάριος ἑστίασε τούς προβληματισμούς του σέ ἑπτά σημεῖα: 
(α) Πότε ἀρχίζει ἡ ζωή; 
(β) Τί γίνεται μέ τά ἐπιπλέον ἔμβρυα; 
(γ) Τά κίνητρα τῆς γονιμοποίησης. 
(δ) Τό στοιχεῖο τοῦ ἔρωτα. 
(ε) Τά Ψυχικά προβλήματα. 
(ς) Προβλήματα μέσα στήν οἰκογένεια. 
Καί (ζ) προβλήματα μέ τήν παρένθετη μητέρα.

Ἰδιαίτερη βαρύτητα ἔδωσε ὁ ὁμιλητής στό ζήτημα τί γίνεται μέ τά ἐπιπλέον ἔμβρυα, τό ὁποῖο θεωρεῖται ὡς τό μέγιστο πρόβλημα. Ἐπίσης, τόνισε ὅτι ἡ τεκνογονία δέν ἀποτελεῖ μέσο θεραπείας τῶν δικῶν μας κενῶν. Ἡ τεκνογονία εἶναι χάρισμα. Τό σημερινό ἄγχος τῶν ἀνθρώπων εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ἁμαρτωλοῦ τρόπου ζωῆς.

Στό τέλος τῆς Ἱερατικῆς Σύναξης ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Συμεών εὐχαρίστησε τόν Εἰσηγητή, Θεοφ. Ἐπίσκοπο Χριστουπόλεως κ. Μακάριο, γιά τήν πληρότητα καί σαφήνεια τῆς ὁμιλίας του, καί ἀκολούθησε συζήτηση.

Πραγματοποιήθηκε τό ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης, 19 Νοεμβρίου ἐ.ἔ., στό Πνευματικό Κέντρο τῆς ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Σώστη (λεωφ. Συγγροῦ), ἡ δεύτερη Ἱερατική Σύναξη γιά τούς Κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης. Στή Σύναξη ὁμιλητής ἦταν ὁ Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερος Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου, πτυχιοῦχος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ., μέ μεταπτυχιακές σπουδές καί διδακτορικό στό Ἰνστιτοῦτο Ἀνατολικῶν Σπουδῶν Ρώμης, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα «Τό μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος ἀπό ποιμαντική σκοπιά».
Τή Σύναξη ἄνοιξε ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Νέας Σμύρμης κ. Συμεών, λέγοντας ὑπάρχουν σημεῖα πού σήμερα πάσχουν καί καλούμαστε νά δώσουμε λύσεις σέ αὐτά. Ὁ ὁμιλητής π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου τόνισε ἐξαρχῆς ὅτι ἡ ὁμιλία του θά κινηθεῖ σέ τρεῖς ἄξονες: (α) Στίς προβαπτισματικές εὐχές, (β) Στόν καιρό προετοιμασίας γιά τήν τέλεση τοῦ Βαπτίσματος, καί (γ) Μετά τό Βάπτισμα, τό τί κάνουμε.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ π. Θεμιστοκλῆς ἀναφέρθηκε στό μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος μέσα ἀπό τά νάματα τῆς ἱερᾶς μας Παραδόσεως. Ἐπιδίωξε νά μᾶς φέρει πρόσωπο μέ πρόσωπο μέ τήν πράξη τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας τῶν πρώτων αἰώνων, μέ ὅλη ἐκείνη τήν πνευματικότητα καί γνήσια ἱεροπρέπεια, ὅταν τελοῦσαν τά Μυστήρια τῆς Βαπτίσεως καί τοῦ Χρίσματος. Οἱ προβληματισμοί του κινήθηκαν στό πῶς θά κατανοήσουμε τό τελετουργικό βάθος τῶν Μυστηρίων αὐτῶν, ἀλλά καί τήν ἀναντικατάστατη σημασία τους γιά τή σωτηρία τῶν ἀρτιγέννητων παιδιῶν μας.
Ἰδιαίτερη βαρύτητα ἔδωσε ὁ ὁμιλητής στό νά μᾶς φέρει πρό τῶν προσωπικῶν ἱερατικῶν εὐθυνῶν μας, νά μή παρασυρόμαστε σέ κοινωνικές φιέστες ἀντί τοῦ σωτηριώδους μυστηρίου. Σέ κάθε περίπτωση ὀφείλουμε νά ἀναλογιζόμαστε τά ὑψηλά μέτρα τῆς Χριστοκεντρικῆς μυστηριακῆς ζωῆς κατά τήν τέλεση αὐτῶν τῶν μυστηρίων.

Στό τέλος τῆς Ἱερατικῆς Σύναξης ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Συμεών εὐχαρίστησε τόν Εἰσηγητή π. Θεμιστοκλῆ Χριστοδούλου, γιά τήν πληρότητα καί σαφήνεια τῆς ὁμιλίας του, καί ἀκολούθησε συζήτηση.